Перевод: с английского на все языки

со всех языков на английский

wzbić się

  • 1 climb

    [klaɪm] 1. vi
    person, sun wspinać się (wspiąć się perf); plant piąć się; plane wznosić się (wznieść się perf), wzbijać się (wzbić się perf); prices, shares wzrastać (wzrosnąć perf)
    Phrasal Verbs:
    2. vt
    stairs, ladder wdrapywać się (wdrapać się perf) po +loc; tree, hill wspinać się (wspiąć się perf) na +acc
    3. n
    * * *
    1. verb
    1) ((of a person etc) to go up or towards the top of (a mountain, wall, ladder etc): He climbed to the top of the hill; He climbed up the ladder; The child climbed the tree.) wdrapywać się, wspinać się
    2) (to rise or ascend.) wznosić się
    2. noun
    1) (an act of going up: a rapid climb to the top of his profession.) wspinaczka
    2) (a route or place to be climbed: The guide showed us the best climb.) podejście

    English-Polish dictionary > climb

  • 2 soar

    [sɔː(r)]
    vi
    bird, plane wzbijać się (wzbić się perf) (wysoko); buildings, trees wznosić się (wysoko); price, production, temperature gwałtownie wzrastać (wzrosnąć perf) or iść (pójść perf) w górę
    * * *
    [so:]
    (to fly high: Seagulls soared above the cliffs; Prices have soared recently.) wznosić się wysoko, iść w górę

    English-Polish dictionary > soar

См. также в других словарях:

  • wzbić (się) — {{/stl 13}}{{stl 7}}ZOB. wzbijać (się) {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • wzbijać się – wzbić się — {{/stl 13}}{{stl 7}} wznosić się w powietrze, wzlatywać : {{/stl 7}}{{stl 10}}Jastrząb wzbił się wysoko. Opary znad bagien wzbiły się w górę. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • wzbić — dk Xa, wzbiję, wzbijesz, wzbij, wzbił, wzbity wzbijać ndk I, wzbićam, wzbićasz, wzbićają, wzbićaj, wzbićał, wzbićany «spowodować uniesienie się czegoś w górę (np. kurzu, śniegu); podrzucić coś ponad ziemię» Wzbijać tumany kurzu. Wiatr wzbił w… …   Słownik języka polskiego

  • wznieść — dk XI, wzniosę, wzniesiesz, wznieś, wzniósł, wzniosła, wznieśli, wzniesiony, wzniósłszy wznosić ndk VIa, wznoszę, wznieśćsisz, wznoś, wznieśćsił, wznoszony 1. «unieść wysoko, wyciągnąć w górę; podnieść» Wznieść rękę ku górze. Wznieść szablę do… …   Słownik języka polskiego

  • podnieść — dk XI, podnieśćniosę, podnieśćniesiesz, podnieśćnieś, podnieśćniósł, podnieśćniosła, podnieśćnieśli, podnieśćniesiony, podnieśćniósłszy podnosić ndk VIa, podnieśćnoszę, podnieśćsisz, podnieśćnoś, podnieśćsił, podnieśćnoszony 1. «niosąc umieścić… …   Słownik języka polskiego

  • unieść — dk XI, uniosę, uniesiesz, unieś, uniósł, uniosła, unieśli, uniesiony unosić ndk VIa, unoszę, unieśćsisz, unoś, unieśćsił, unoszony 1. «dźwignąć coś w górę, podciągnąć ku górze, umieścić coś wyżej niż poprzednio; podnieść, wznieść» Unieść głowę.… …   Słownik języka polskiego

  • chmura — ż IV, CMs. chmurze; lm D. chmur 1. «zawieszone w atmosferze widzialne skupienie drobniutkich kropelek wody, kryształków lodu albo ich mieszaniny, powstające w wyniku kondensacji pary wodnej» Ciężka, czarna, granatowa, ołowiana chmura. Chmura… …   Słownik języka polskiego

  • zakurzyć — dk VIb, zakurzyćrzę, zakurzyćrzysz, zakurzyćkurz, zakurzyćrzył, zakurzyćrzony 1. «pokryć kurzem, zaprószyć czymś sypkim; zapylić» Zakurzyć obuwie, ubranie. Zakurzone meble, książki. 2. pot. «zapalić papierosa, fajkę» Przystanęli, żeby zakurzyć.… …   Słownik języka polskiego

  • podlecieć — dk VIIa, podleciećcę, podleciećcisz, podleciećleć, podleciećciał, podleciećcieli podlatywać ndk VIIIa, podleciećtuję, podleciećtujesz, podleciećtuj, podleciećywał 1. «wznieść się, wzbić się w powietrze, do góry, na niewielką odległość; lecąc… …   Słownik języka polskiego

  • wylecieć — dk VIIa, wyleciećcę, wyleciećcisz, wyleciećleć, wyleciećciał, wyleciećcieli wylatywać ndk VIIIa, wyleciećtuję, wyleciećtujesz, wyleciećtuj, wyleciećywał 1. «o istotach mogących fruwać: wydostać się skądś na skrzydłach, wyfrunąć, ulecieć» Ptak… …   Słownik języka polskiego

  • wzlecieć — dk VIIa, wzleciećcę, wzleciećcisz, wzleć, wzleciećciał, wzleciećcieli wzlatywać ndk VIIIa, wzleciećtuję, wzleciećtujesz, wzleciećtuj, wzleciećywał 1. «wznieść się, wzbić się w górę; unieść się (zwykle o ptakach, owadach, rzadziej o samolotach i… …   Słownik języka polskiego

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»